Το ερώτημα που έχει τεθεί δεν είναι «ποιος θα ρίξει τον Μητσοτάκη», αλλά ποιος θέλει και μπορεί να τα βάλει με το «καθεστώς» που έχει εγκαθιδρυθεί· και ισοδυναμεί με το ερώτημα ποιος θα εκφράσει με αξιοπιστία την ανάγκη μαζικής ριζοσπαστικής-αντισυστημικής πολιτικής και με ποιο πρόγραμμα.
Για ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της μαζικής προοδευτικής πολιτικής πρωτοπορίας έχει αναχθεί στο απόλυτο αίτημα, στο μόνο εφικτό πολιτικό σχέδιο, συχνά συνοδευόμενο από μεγάλη συναισθηματική φόρτιση: Να φύγει ο Μητσοτάκης. Για να κυβερνήσει ποιος; είναι το άμεσα συνεπαγόμενο ερώτημα.
Η απάντηση: Μια συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Να κυβερνήσουν για να κάνουν τι; είναι το δεύτερο άμεσα συνεπαγόμενο ερώτημα. Η απάντηση: Ας κάνουν ό,τι μπορέσουν, έστω και τα ελάχιστα, αρκεί να φύγει ο Μητσοτάκης, αυτό από μόνο του θα είναι θετικό.
Ωστόσο, πριν καν εξετάσουμε τέτοια ερωτήματα και την όποια πειστικότητα των απαντήσεων, ανακύπτουν εξαρχής τρία δυσεπίλυτα προβλήματα:
Πρώτον, σε αυτήν την ευρεία συμμαχία πρέπει αναγκαστικά να περιλαμβάνεται το ΠΑΣΟΚ – αλλιώς απλά τα εκλογικά κουκιά «δεν βγαίνουν». Η πρόσφατη μνημονιακή προϊστορία του ΠΑΣΟΚ, όταν υπηρέτησε οικειοθελώς το 2ο Μνημόνιο και στη συνέχεια συντάχθηκε, εξίσου οικειοθελώς, με τους «Μένουμε Ευρώπη» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, αλλά και η μονομερής έμφαση στη συνέχεια στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο ενώ ερχόταν με φόρα ο Μητσοτάκης συνιστούν ένα βαρύ καθεστωτικό φορτίο που θέτει εξ αντικειμένου το ερώτημα: Είναι το ΠΑΣΟΚ σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με κάποια έννοια που να έχει σχετική έστω ουσία ή κόμμα του αστικού Κέντρου; Γιατί, αν πρόκειται για το δεύτερο, το «μέτωπο των δημοκρατικών δυνάμεων» καταντά σκέτος ευφημισμός.
Δεύτερον, ο λαός του κινήματος των Τεμπών «παραδόξως»(1) δεν επικροτεί ένα τέτοιο πολιτικό σενάριο «σωτηρίας από τον Μητσοτάκη», καθώς δημοσκοπικά απαξιώνει τις συνιστώσες του, επομένως και το εκλογικό τους άθροισμα – κι αυτό δεν είναι ένα εμπόδιο που οφείλεται στην έλλειψη «ενωτικών διαθέσεων» στις ηγεσίες των πιθανών συνιστωσών του «προοδευτικού μετώπου», αλλά στην αποξένωση των συνιστωσών του από την κατά γενική ομολογία μαζική προοδευτική κοινωνική πρωτοπορία που αντιπροσωπεύει αυτό το κίνημα.
Τρίτον, οι διαφαινόμενοι βασικοί πρωταγωνιστές του σεναρίου της «κυβέρνησης των δημοκρατικών δυνάμεων», δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται να αποκλείουν από αυτό την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου και το Κίνημα Δημοκρατίας του Στέφανου Κασσελάκη. Παραδόξως θα έλεγε κανείς και πάντως σε πλήρη αντίθεση με την απαίτηση για πολιτική ενότητα που αντιπροσωπεύει αυτή η πρόταση. Γιατί δεν «χωράει» η Πλεύση Ελευθερίας; Γιατί αντιπροσωπεύει τον τρισκατάρατο «λαϊκισμό», που όμως αυτόν ακριβώς εκτιμά ένα μέρος του κινήματος των Τεμπών που ανεβάζει τα ποσοστά της; Γιατί δεν «χωράει» το Κίνημα Δημοκρατίας; Μήπως για τον ίδιο λόγο; Να θυμίσουμε πάντως ότι ο Στέφανος Κασσελάκης ανεδείχθη νομίμως, δόξη και τιμή, αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και πως αν δεν επιδίωκε με άτσαλο και εκβιαστικό τρόπο να αναδειχτεί «απόλυτος μονάρχης» του κόμματος, πιθανότατα θα εξακολουθούσε και σήμερα να είναι αρχηγός του… Με λίγα λόγια, οι λόγοι που τα εκλογικά κουκιά «δεν βγαίνουν» είναι πολλοί και σημαντικοί, τόσο ώστε να καθιστούν το –κατά φαντασίαν ακόμη– εγχείρημα μη ρεαλιστικό. Ας τους θέσουμε όμως προσωρινά σε παρένθεση, για να ασχοληθούμε με το ερώτημα ουσίας: Να πέσει ο Μητσοτάκης για να κυβερνήσει ένα «μέτωπο προοδευτικών δυνάμεων» για να κάνει τι, για να εγκαθιδρύσει ποια πολιτική προοπτική;
Η μετεξέλιξη της ΤΙΝΑ του 2015
Να θυμίσουμε ότι την προηγούμενη φορά, με τον ΣΥΡΙΖΑ, έγινε λόγος για «κυβέρνηση της Αριστεράς» – κι όχι απλώς για «κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων». Και ότι το εγχείρημα γνώρισε ταχύτατο εκφυλισμό και απαξίωση σε διαδοχικές φάσεις: Πρώτα, με την «κωλοτούμπα» από τον στόχο της κατάργησης των μνημονίων στην υπογραφή νέου μνημονίου. Στη συνέχεια, από τον στόχο να μειωθεί η αντιλαϊκή φόρτιση του 3ου Μνημονίου, στον στόχο της λύτρωσης μέσω της εξόδου από τη μνημονιακή επιτήρηση μέσω της υπεραπόδοσης του 3ου Μνημονίου με πρωτογενή υπερπλεονάσματα. Τέλος, μετά την ήττα στις εκλογές του 2019 και την άνοδο του Μητσοτάκη στην κυβέρνηση, με τη διάψευση των ελπίδων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα επέστρεφε στο ριζοσπαστικό του παρελθόν – αντ’ αυτού, είχαμε περαιτέρω «στροφή στο Κέντρο» και την πιο «ξενέρωτη» αντιπολίτευση απέναντι σε μια άκρως επιθετική κυβέρνηση.
Οι διαδοχικές φάσεις εκφυλισμού και απαξίωσης των υποσχέσεων που συνόδευσαν τον στόχο της «κυβέρνησης της Αριστεράς» μόνο στη σφαίρα του πολιτικού ανέκδοτου μπορούν να αποδοθούν σε τακτικά και οργανωτικά λάθη και ανεπάρκειες. Αντίθετα, τα τακτικά και οργανωτικά λάθη και ανεπάρκειες ήταν σε μεγάλο βαθμό συνέπεια μιας θεμελιώδους απόφασης με στρατηγικά χαρακτηριστικά: Η ΤΙΝΑ του Ιουλίου 2015 («Δεν υπάρχει εναλλακτική στην υπογραφή του 3ου Μνημονίου») μετεξελίχθηκε στα επόμενα χρόνια στην εξής μορφή: η ριζοσπαστική-αντισυστημική αριστερή πολιτική είναι ανέφικτη.
Ποιος θα τα βάλει με το «καθεστώς»;
Πρόσφατα ο Γιάννης Στουρνάρας υπενθύμισε με νόημα ότι «η Ελλάδα θα ξαναγίνει κανονική χώρα σε 40 χρόνια» – όταν θα λήξουν οι υποχρεώσεις αποπληρωμής του χρέους προς τον επίσημο τομέα που απορρέουν από τη συμφωνία του 2018 για την «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια»: χώρες-μέλη της Ε.Ε. (ομόλογα GLF), δάνεια του 1ου, 2ου και 3ου Μνημονίου (EFSF και ESM) και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Εξακολουθούν επίσης να υπάρχουν οι... αγορές, που βαθμολογούν, απαιτούν και πιέζουν – αφόρητα όταν χρειαστεί, όπως απέδειξε πρόσφατα η υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των ΗΠΑ από τη Moody’s.
Επιπλέον, από το 2019 ώς σήμερα έχει εγκαθιδρυθεί ένα μοντέλο ανάπτυξης που διαιωνίζει την ακραία εκμετάλλευση της εργασίας, την καθήλωση του εργατικού εισοδήματος, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και του κοινωνικού κράτους. Στον αντίποδα, αυτό το μοντέλο ανάπτυξης θεωρείται από το σύνολο της αστικής τάξης κεκτημένο από το οποίο δεν πρόκειται να κάνει βήμα πίσω,(2) καθώς έχει απογειώσει τα κέρδη στον ίδιο βαθμό που έχει καθηλώσει το εργατικό εισόδημα.
Θα ήταν ακραία έκφραση πολιτικού στρουθοκαμηλισμού, ακραία έκφραση έκπτωσης της πολιτικής σκέψης –αν όχι της κοινής πολιτικής λογικής– να θεωρήσουμε ότι όλα αυτά υπάρχουν εξαιτίας του Μητσοτάκη και της Φαμίλιας και θα πάψουν να υπάρχουν μόλις απομακρυνθούν από το μέγαρο Μαξίμου. Δεν πρόκειται για πολιτικές που έρχονται και παρέρχονται, αλλά για «καθεστώς», του οποίου ο πραγματικός άγρυπνος φρουρός είναι η αστική τάξη της χώρας και οι διεθνείς της σύμμαχοι: οι διεθνείς οργανισμοί, οι αγορές και, πέραν αυτών, ο δυτικός γεωπολιτικός άξονας και οι νέες υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτόν – μεταξύ άλλων, το κόστος της στρατιωτικοποίησης που κανοναρχείται πλέον όχι μόνο από τις ΗΠΑ, αλλά και από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.
Αν λοιπόν μια «κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων» (ακόμα και αν παραβλέψουμε τα εμπόδια που κάνουν αυτό το σενάριο μη ρεαλιστικό) σεβαστεί απόλυτα το πλαίσιο των οικονομικών και γεωπολιτικών καταναγκασμών, δηλαδή το «καθεστώς» που έχει εγκαθιδρυθεί, προσπαθώντας να ελιχθεί κακήν κακώς στα ασφυκτικά περιθώρια που (δεν) αφήνει και να το διαχειριστεί «φιλολαϊκά», τότε θα έχουμε μια επανάληψη της συντριβής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτή τη φορά με τη μορφή αδύναμης και περιορισμένου χρόνου πολιτικής παρένθεσης, χωρίς «ηρωικές» πολιτικές χειρονομίες και άλλοθι και με τη μαζική κοινωνική προοδευτική πρωτοπορία («κίνημα των Τεμπών») να την περιβάλλει με ανυποληψία πριν καν γίνει ρεαλιστικό πολιτικό σενάριο εργασίας. Το γρήγορο και άδοξο κλείσιμο μιας τέτοιας πολιτικής παρένθεσης θα φέρει μια νέα δεξιά πολιτική μετατόπιση.
Το ερώτημα που έχει τεθεί δεν είναι «ποιος θα ρίξει τον Μητσοτάκη», αλλά ποιος θέλει και μπορεί να τα βάλει με το «καθεστώς» που έχει εγκαθιδρυθεί· και ισοδυναμεί με το ερώτημα ποιος θα εκφράσει με αξιοπιστία την ανάγκη μαζικής ριζοσπαστικής-αντισυστημικής πολιτικής και με ποιο πρόγραμμα.
www.efsyn.gr
Επισήμανση του Γιάννη Κουρδομένου：Να φύγει ο Μητσοτάκης και να επιστρέψουν όλοι αυτοί που δεν είχαν πρόθεση να αλλάξει το ελάχιστο ；
Το θέμα είναι η εναλλαγή προσώπων σε μια χώρα που άπαντες είναι συστημικοί είτε θα γίνουν στη πορεία συστημικοί ；
Γνωρίζετε πως χαρακτηρίζουν όσους δεν ξεπουλήθηκαν σε τούτη τη χώρα ；Γνωρίζετε η αγνοείτε ποιά είναι τα χαρακτηριστικά των νεοελλήνων ；Δείτε τα ισχύοντα στον Δήμο Γλυφάδας.
Όσα ισχύουν τοπικά στον Δήμο Γλυφάδας συνάδουν με διευρυμένο φρενοκομείο. Ειδικότερα：Από το 2014 συνέστησαν τον ''γαλάζιο'' δήμο με το γνωστό πελατειακό σύστημα, κατέλυσαν την εντολή χιλιάδων δημοτών για προσωπικά και πολιτικά οφέλη και χιλιάδες επέλεξαν να γίνουν οι ακόλουθοι του οννεδίτη δημάρχου και των στελεχών της ΝΔ.
Από το 2014 που τους αναφέραμε ό,τι το ΕΛΛΗΝΙΚΟ αποτελεί σκάνδαλο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και τσιμεντοποίηση για το όφελος ενός ολιγάρχη αυτοί είχαν πιστέψει το αφήγημα της ανάπτυξης της οικονομίας, της ανταποδοτικότητας , των δεκάδων χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας, κ.ά.
Από το 2014 έως και σήμερα, το 2025, διαπιστώνουμε τον πολιτισμό που διαμορφώθηκε στον Δήμο Γλυφάδας, το δίκαιο, τις αξίες και την εκπροσώπηση.
Συγχαρητήρια.
«Ολοι μαζί να φύγει η Νέα Δημοκρατία, η κομματοκρατία και το πελατειακό σύστημα από την αυτοδιοίκηση»
ΥΓ: Η κυβέρνηση ΝΔ - Μητσοτάκη έχει βγάλει και θα βγάλει δεκάδες άδειες για λογαριασμό της LAMDA Development Λάτση , άρα για τα συμφέροντα ενός ατόμου, ενώ στον αντίποδα επί έξι χρόνια δεν θεωρεί ορθό να βγάλει μια (1) άδεια σε εμάς. Υπάρχει κόμμα στη βουλή είτε εξωκοινοβουλευτικό το οποίο να έχει πρόγραμμα ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΕΩΝ για τα ερτζιανά ；(Καμία σχέση με όσα ισχύουν μέσω του Ε.Σ.Ρ και των βεβαιώσεων λειτουργίας.) Η νεοελληνική κοινωνία έχει μπερδέψει τα τρίγωνα διαπλοκής , την αντισυνταγματικότητα , τους κρατικοδίαιτους εργολάβους & καναλάρχες καθώς και την κατάλυση της δημοκρατικότητας με την συνταγματική - νόμιμη και αδειοδοτημένη λειτουργία των ΜΜΕ. Οι όμιλοι διαπλοκής στα ερτζιανά κύματα είναι η αντιστοιχία των λαθρομετανάστων στη χώρα ''ξέφραγο αμπέλι'', ενώ τυγχάνουν αποδοχής δεδομένων των στενών κομματικών & προσωπικών συμφερόντων. Ο υποφαινόμενος έχει πρόγραμμα ενώ δεν έχουν όλα τα κόμματα που προωθούν διαπλεκόμενα και συστημικά ΜΜΕ. Θέσπιση νέου νόμου αδειοδοτήσεων , ( επ΄ουδενί βεβαιώσεων λειτουργίας), τήρηση του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ και λουκέτο σε όλα τα ραδιοτηλεοπτικά πέραν του ενός της αυτής η άλλης μορφής. Όσοι/ες επιδιώκουν να έχουν πολλά μέσα - ραδιοτηλεοπτικά - να χρησιμοποιήσουν τις πλατφόρμες των πολυεθνικών Sosial Media, να χρησιμοποιήσουν τις καλωδιακές υπηρεσίες οπτικών ινών είτε να λειτουργήσουν δορυφορικά. Στα ερτζιανά κύματα πέραν του ενός (1) μέσου , τηλεοράσεως - ραδιοφωνίας, είτε σε αναλογική είτε σε ψηφιακή μορφή δεν δικαιούται κανείς.
Νομός Αττικής: 35 χρόνια ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ , ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ & ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗΣ χώρας προς χάριν κομματικών και ολιγαρχικών συμφερόντων. Η πλειοψηφία της κοινωνίας και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες ουδέποτε ωφελήθηκαν επί διακυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ. Οι Ο.Τ.Α στα Νότια προάστια αντί να εκπροσωπούν τον Δήμο υπηρετούν πολιτικο-οικονομικά ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ. Κατά τα λοιπά σύμφωνα του Ελληνικού Συντάγματος έπρεπε να ισχύουν ισοπολιτεία & ισονομία που ποτέ δεν ίσχυσαν λόγω ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΛΗΣΤΕΙΩΝ , ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΥ. Ο οννεδίτης δήμαρχος στη Γλυφάδα επί έντεκα χρόνια τοπικής προβοκάτσιας φτιάχνει έργα βιτρίνας , σιντριβάνια, παιδικές χαρές, και αναπλάσεις πλατειών, όμως , αυταπόδεικτα σε ένα Δήμο 90.000 χιλιάδων δημοτών είναι πολύ μικρός ώστε να συγκρουστεί με την ολιγαρχία λόγω του ό,τι είναι συστημικός. Ειδικότερα：Αν δεν είχαν κάνει την προβοκάτσια του 2014 και λειτουργούσε το Δημοτικό Κανάλι σήμερα άλλη θα ήταν η δυναμική τόσο του Δήμου όσο και του ιδίου. Όσο κερδίζουν κόμματα , πολιτικοί και μερίδα ημετέρων αντί συνοχής διαμορφώνεται αποδιοργάνωση και κατακερματισμός του Δήμου.
Παράδειγμα: Πάμε στις πλατείες και κοιτάμε τα σιντριβάνια - έργα βιτρίνας. Διαμορφώνεται συνοχή, συνδιαμόρφωση, διάλογος, αναβάθμιση και κέρδος όλων των δημοτών - Δήμου , η απλά χαζεύουμε όσο αντλούν και κομίζουν οφέλη μια μερίδα δημοτών και τα ολιγαρχικά διαπλεκόμενα ?
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου